ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ (…συνέχεια)

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ


Ερωτήσεις : Γιατί το λιγότερο είναι περισσότερο; { Μέρος Δεύτερο }

 

Την προηγούμενη φορά μιλήσαμε για τις ερωτήσεις.

 

Στο τέλος , μοιράστηκα αυτή την αλληλεπίδραση με όλους σας ανάμεσα σε μια μαμά και τον γιο της Γιώργο . Μπορείτε να το επανεξετάσετε εδώ :

 

  • ΜΑΜΑ : Γιώργο , τι χρώμα είναι αυτό;
  • Γιώργος : Δεν απάντησε ( δεν ξέρει ).
  • ΜΑΜΑ : Γιώργο , τι είναι αυτό;
  • Γιώργος : Τρένο.
  • { Ένα σκυλί γαβγίζει }
  • ΜΑΜΑ : ΝΑΙ τρένο! Γιώργο , που είναι ο σκύλος; Είναι ο σκύλος έξω;
  • Γιώργος : Ναι.
  • { Μπαίνει η γάτα μέσα }
  • ΜΑΜΑ : Γιώργο , πως κάνει η γάτα; (Εμφανίζεται η γιαγιά!) Πως κάνει η γάτα;
  • Γιώργος : Νιάου.
  • ΜΑΜΑ : Ναι, νιάου ! Μπράβο! Γιώργο, τι σχήμα είναι αυτό; Είναι ένα τετράγωνο;
  • Γιώργος : Ναι.
  • ΜΑΜΑ : Γιώργο ποιος είναι αυτός; Ποιος είναι αυτός στη φωτογραφία;
  • Γιώργος : Μπαμπάς

 

Και στη συνέχεια, έθεσα κάποιες ερωτήσεις για να σκεφτείτε . Ας προχωρήσουμε λοιπόν .

 

1)Πώς θα νιώθατε στην πρώτη αλληλεπίδραση που ανέφερα, με κάποιον ο οποίος σας κατακλύζει με μια σωρεία ερωτήσεων;

Στην πρώτη αλληλεπίδραση όπου ανέφερα , κάποιος που μόλις συναντήσατε αρχίζει να σας κάνει τη μία ερώτηση μετά την άλλη. Θα ακούει μεν τις απαντήσεις σας , αλλά στη συνέχεια θα προχωράει γρήγορα στην επόμενη ερώτηση . Είναι αυτό μια συνομιλία ;

Όχι πραγματικά . Είναι περισσότερο σαν μια ανάκριση . Πιθανότατα δεν αισθάνεστε βολικά και νοιώθετε σαν να σας έχουν στήσει στη γωνία με αποτέλεσμα να ξεκινήσετε να δίνετε όλο και πιο σύντομες απαντήσεις . Δεν υπάρχει εναλλαγή σειράς, και ενώ εσείς αποκαλύπτεται τόσα για τον εαυτό σας, εκείνος/η δεν αποκαλύπτει τίποτα για τη δική του προσωπικότητα, επομένως δεν μαθαίνετε τίποτα στην ουσία γι ‘αυτούς . Συνήθως σε μια πραγματική συνομιλία , οι άνθρωποι κάνουν εναλλαγή σειράς όπου σε μία συζήτηση δεν κάνουν μόνο ερωτήσεις αλλά σχολιάζουν τις απαντήσεις του συνομιλητή και μοιράζονται και πληροφορίες. Άρα αυτός ο τύπος αλληλεπίδρασης δεν λειτουργεί πραγματικά.

 

2 ) Πώς νομίζετε ότι θα αισθανόταν το παιδί σας αν ερχόταν σε μια παρόμοια κατάσταση;

Στη συνέχεια σας έδειξα ένα παρόμοιο διάλογο που θα μπορούσε να συμβεί μεταξύ ενός γονέα και ένα παιδί . Πώς νομίζετε ότι το παιδί σας θα αισθάνονται σε μια παρόμοια κατάσταση ; Αν σας υποβάλουν αμέτρητες ερωτήσεις σε σημείο ανάκρισης , θα είναι δυσάρεστο για εσάς , φανταστείτε πώς το παιδί σας θα αισθανθεί όταν τεθεί στην ίδια θέση . Το πιο πιθανό, παρόμοια.

 

3 ) Κοιτάζοντας την τελευταία αλληλεπίδραση μεταξύ μαμάς και Γιώργου … τι παρατηρείτε; Πιστεύετε ότι οι ερωτήσεις βοηθούν το Γιώργο να μιλήσει περισσότερο; Γιατί ναι ή γιατί όχι;

Έχουμε ήδη διαπιστώσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι , όταν τοποθετούνται σε μια θέση όπου καλούνται συνεχώς να απαντήσουν σε αδιάκοπες ερωτήσεις , αισθάνονται άβολα . Μπορεί ακόμη και να αρχίσουν να δίνουν μικρότερες απαντήσεις επειδή νοιώθουν άβολα . Αλλά κοιτάξτε προσεκτικά την αλληλεπίδραση μεταξύ μαμάς και Γιώργου.. τι βλέπετε ;

 

  • Βλέπω μια μαμά που αγαπά το παιδί της και θέλει να κάνει ό, τι μπορεί για να τον κάνει να μιλήσει περισσότερο , και ξέρει ότι όταν του κάνει μια ερώτηση , υπάρχει μια απάντηση, γι’αυτό χρησιμοποιεί αυτήν την τεχνική, υπερβολικά.
  • Βλέπω μια αλληλεπίδραση που κατά κύριο λόγο ελέγχεται από τη μητέρα και όχι το παιδί. Ο γονέας , κάνει ερωτήσεις που βασίζονται σε αυτό που θέλει να ακούσει , και όχι απαραίτητα σ’αυτό για το οποίο θέλει το παιδί να μιλήσει . Αν κάποιος σας ρωτούσε συνεχώς για θέματα που δεν σας ενδιαφέρουν πόσο πιστεύετε ότι θα συνεχίζατε τη συζήτηση; Πόσα κίνητρα θα είχατε για να αλληλεπιδράστε με το συνομιλητή σας; Όχι πολλά .
  • Βλέπω πολλές μονολεκτικές απαντήσεις . Να θυμάστε ότι ο Γιώργος έχει καθυστερήσει στην ανάπτυξη της ομιλίας και η μαμά ζητάει από το Γιώργο να κάνει προτάσεις. Με τη στρατηγική των ερωτήσεων δεν επιτυγχάνει το στόχο της πάντως. Κάνει πολλές ερωτήσεις κλειστού τύπου όπου η απάντηση θα είναι αναγκαστικά μονολεκτική. Οπότε παίρνει κάποιες απαντήσεις αλλά δεν καταφέρνει να τον κάνει να απαντήσει με περισσότερες λέξεις μαζί.
  • Βλέπω μια αλληλεπίδραση οι στόχοι που έθεσε ο γονέας δεν επιτυγχάνονται.

 

Λοιπόν …. πώς μπορεί αυτή η μητέρα ( και όλοι οι γονείς ) να ξεφύγουν από το να είναι ανακριτές και κινηθούν διαφορετικά έτσι ώστε να βοηθήσουν το παιδί τους;

 

Δεν είστε μόνοι!

Πρώτα απ ‘όλα , έχω να πω ότι το να κάνεις ερωτήσεις είναι ένας πολύ συνηθισμένος τρόπος για τους γονείς να προκαλέσουν τα παιδιά τους να μιλήσουν περισσότερο. Έτσι, η πρώτη μου συμβουλή , αν βρείτε τον εαυτό σας να κάνει πολλές ερωτήσεις ; Συγχωρήστε τον ! Δεν είστε μόνοι!

 

Ισορροπία , ισορροπία , ισορροπία!

Νομίζω ότι έχουμε ήδη διαπιστώσει ότι οι πάρα πολλές ερωτήσεις δεν είναι ένα καλό πράγμα . Αλλά μην σταματάτε τις ερωτήσεις ! Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να ισορροπήσετε τον αριθμό των ερωτήσεων με τα άλλα πράγματα που λέτε.

Όταν μιλάτε με το παιδί σας , θα πρέπει να είστε βέβαιοι ότι ισορροπήστε το ποσό των ερωτήσεων , με το ποσό των λοιπών πληροφοριών που λέτε …. όπως σχόλια , παράλληλη συζήτηση και επεκτάσεις . Ένα καλό πρότυπο θα μπορούσε να είναι 2-4 πληροφορίες για κάθε ερώτηση που κάνετε.

 

Συζητείστε για τα ενδιαφέροντα παιδιού σας … όχι τα δικά σας!

Θυμηθείτε πώς είπα παραπάνω ότι παρατήρησα τη μαμά του Γιώργου να μιλάει περισσότερο γι’αυτά που πίστευε ότι ενδιαφέρουν το Γιώργο και όχι γι’αυτά που στην ουσία ήθελε να πει ο Γιώργος. Η συζήτηση ήταν πολύ καθοδηγούμενη από το γονέα . Θέλετε να παρακολουθήσετε τα παιδιά σας προσεκτικά και να μιλήσετε για αυτά που τους ενδιαφέρουν αυτή τη στιγμή, σωστά; Ακριβώς επειδή το παιδί σας αγαπά τη γάτα , δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να μιλήσει για τη γάτα τώρα … εκτός και αν σας δείχνει ότι ενδιαφέρεται για τη γάτα αυτή τη δεδομένη στιγμή.

Πώς λειτουργεί αυτό το μοντέλο ;

Πως θα κυλήσει αν χρησιμοποιήσουμε αυτή τη τεχνική λοιπόν; Ας ρίξουμε μια ματιά στο διάλογο του Γιώργου και της μαμάς του και πάλι . Όπως και την προηγούμενη φορά , θα υποθέσουμε ότι η μαμά και ο Γιώργος είναι στο πάτωμα παίζοντας με παζλ … Η γιαγιά είναι εκεί και η γάτα του σπιτιού που τυχαίνει επίσης να μπαίνει μέσα στο σπίτι. Εμείς θα πούμε ότι ο Γιώργος είναι 2 ετών και 3 μηνών και έχει καθυστερήσει η ομιλία του. Η μαμά θέλει ο Γιώργος να πει περισσότερες λέξεις μαζί, και αυτή τη φορά πρόκειται να προσπαθήσει να εξισορροπήσει τις ερωτήσεις της και τα άλλα πράγματα που λέει ( όπως σχόλια , παράλληλα ομιλία, επεκτάσεις , κλπ. )

 

ΜΑΜΑ : Οοοοο βλέπω το τρένο !

Γιώργος : Τρένο !

ΜΑΜΑ : Το τρένο κάνει τσαφ τσουφ !

Γιώργος : Τσαφ τσουφ ! Τρένο τσαφ τσουφ !

ΜΑΜΑ : Ναι ! Το τρένο κάνει τσαφ τσουφ .

Γιώργος : Φορτηγό !

ΜΑΜΑ : Ναι, αυτό είναι ένα φορτηγό ! Πως κάνει το φορτηγό;

Γιώργος : Βρούμ ! Φορτηγό βρουμ βρουμ !

ΜΑΜΑ : Αυτό είναι μια μεγάλη φαγάνα !

Γιώργος : Αάνα .

ΜΑΜΑ : Οι φαγάνες κουβαλάνε χώμα.

Γιώργος : Αάνες ! Ώμα!

 

Εντάξει … τι νομίζετε ; Πιστεύετε ότι πήγε καλύτερα; Νομίζετε ότι μπορείτε να κάνετε λιγότερες ερωτήσεις στις αλληλεπιδράσεις σας ;

 **ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ**

Advertisements

Posted on 03/11/2014, in ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: